Wat is audiologie?

Audiologie wordt vooral gebruikt om de aard en omvang van een gehoorverlies te bepalen; over het algemeen gebeurt dat met een toonaudiogram, waarbij de gehoordrempel wordt vastgesteld. Een audiogram is een grafiek waarin de gehoordrempel in dB als functie van de geluidsfrequentie wordt zichtbaar gemaakt. Het audiogram geeft aan hoeveel iemands gehoor afwijkt van de normale waarde.

Afwijkend audiogram

Bij een normaal gehoor is de uitslag van een audiogram een rechte lijn bij 0dB. Als dit audiogram afwijkt,

Er zijn verschillende oorzaken voor een afwijkend audiogram:

• Ouderdomsslechthorendheid ofpresbyacusis. Bij oudere mensen treedt vaak slechthorendheid op. Deze slechthorendheid manifesteert zich vooral bij de hogere frequenties, waarbij de gehoordrempel dan aanzienlijk slechter kan zijn.
• Lawaaischade. Door blootstelling aan lawaai (men neemt aan meer dan 80 dB(A)) kan een tijdelijk of permanente lawaaischade ontstaan. Bij een beginnende lawaaidip zijn enkel frequenties rond de 4000-8000 Hz aangedaan. ('discodip')
• Aangeboren of familiair voorkomende slechthorendheid.
• Gehoorverliezen ten gevolge van infecties en medicatiegebruik. Dit komt sporadisch voor.
• Geleidingsverliezen. Dit zijn afwijkingen aan gehoorgang, trommelvlies of gehoorbeentjes. Voorbeelden van oorzaken zijn (atresie van de gehoorgang, oorontsteking of vocht achter de trommelvliezen, otosclerose, cholesteatoom).
• Retrocochleaire verliezen. Dit zijn gehoorverliezen ten gevolge van afwijkingen aan de gehoorzenuw. Deze verliezen komen weinig voor.
• Functionele doofheid. Dit is het bewust of onbewust voordoen van een gehoorverlies.